12/21/2010

:)

bir tebessümün dudak kenarında izlediği yolu takip ederken yolunu kaybedebilirmiş insan, meğer bir gülücük için tüm neşeni kaybetmeye razıysan o gülüşü çoktan yitirirmişsin, azıcık surat assan bulut olurmuş gamzeler sonra da püff...bir ömür gözünden gitmez ki bu tatlı gülüş, hele o dudaklar...

peki, amenna, bu gülüş gülden güzel, bir düşün bakalım içinde zırıldayan çocuğu nasıl avutmayı planlıyorsun, ya gerçekten çocukların olduğunda, o cânım dudaklardan tek kelime güzel söz duymadan dimdik durabilir misin?

gelecek hakkında tek kalem düşünmeyi istemeden yazıldı bu yazılar, evet, defalarca silinenlerin kafada eko yapmasına çözüm ne peki?

reva mıdır yahu!?...böyle de gülünmez ki kardeşim, cana kasıt var bak, yeminle!

Hiç yorum yok: