9/01/2010

ben yandım.

için için yanan ıssız  bir ev gibiyim, yangına kimse oralı değil, ne camı çerçeveyi yalayan alevler var ne bir ses ne bir koku sadece kapkara bir baca dumanı... duvarları is almış, zeminden tavana kor olmuş, fırın kurulmuş, o bunun farkında değil, kimse farkında değil!

5 yorum:

muhaber dedi ki...

ocak gibi yansan da gam eyleme izhar

kim dinler bu şairi.

mevlana bile dinlememiş. "yandım" demiş, sen demişsin çok mu? mevlana kendini tutamıyorsa, sen nasıl tutacaksın ki...

için için yanan: kömür
ıssız: orman
ev: insan
yangına kimse oralı değil: ne itfaiye var, ne de itfaiyeyi arayan.

allah'tan ev ıssız, ve içinde kimse yok. ama ev'den kasıt insan. insan ormanda kömür gibi yanıyor, orman da ıssız.

ne camı çevçeveyi yalayan alevlar var, ne bir ses ne bir koku... işte bu yüzden kimse yangına oralı değil.

sadece kapkara bir baca dumanı. işte bunu da millet, soba dumanı sanıyor. bir de mevsimlerden kışsa, belki kestane bile koyuluyordur...

daha fazla devam edemiyiciğim...


Yakmak Allah'a mahsustur.

pusarık dedi ki...

daha ziyadesiyle anlatılamazdı sanırım hocam...

başka şehirlerde yağmurlar yağıyormuş, o da Allah'tan, bana yanmak düşmüş, Allahualem... rahmet dileyip yağmura durmuş başak gibi boynumu bükmekten öte elimden gelen yok.

muhaber dedi ki...

hocam, elimizden geleni ardımıza koymalayım o zaman :)

pusarık dedi ki...

hani diyorum bazen noktaya geldiysen nefesini yormak yerine es vermek daha iyidir, değil midir?

muhaber dedi ki...

anlamadım :(

ben de es vermeliyim: Es.

Nerden esersen es, rüzgara karşı boynu bükük başak gibi. ne yana eserse oraya...